Poświęcenie Najświętszemu Sercu Jezusa

Poświęcenie Najświętszemu Sercu ma swoje źródło w objawieniach Jezusa Świętej Małgorzacie Marii Alacoque. Jezus prosił ją, aby oprócz głoszenia Jego miłości światu, poświęciła się Jego Sercu. Jest to podstawowa praktyka Nabożeństwa do Najświętszego Serca.

Aby poświęcić się Najświętszemu Sercu Jezusa, istotne jest wykonanie aktu wiary, zaufania i miłości.

Poświęcenie Sercu Jezusa jest szkołą życia duchowego. Jest odpowiedzią na miłość, jaką Jezus darzy ludzi. Jest prostym sposobem na codzienne wprowadzanie w życie łaski chrztu. Jest to wezwanie do czuwania, przez cały dzień, aby oddać Chrystusowi miłość za miłość.

W istocie, ten akt, choć osobisty, nie jest indywidualistyczny ani intymny, lecz ma się przejawiać w życiu społecznym.

Dla Błogosławionej Ludwiki Teresy poświęcenie Sercu Jezusa było aktem, który potwierdził jej powołanie „życia wyłącznie dla Boga”.

Później powie: „Ślub Najświętszemu Sercu ukształtował moje życie, stworzył Pobożne Zjednoczenie”.

Propozycja aktu poświęcenia Najświętszemu Sercu

Panie Jezu, Ty, który przyszedłeś rozpalić ogień na ziemi, oddaję się dziś woli Ojca w tchnieniu Ducha Świętego. Oczyść moje serce, rozpal je miłością i miłosierdziem. Rozbudź we mnie pragnienie świętości. Przez Niepokalane Serce Maryi, ja (wymienić imię) poświęcam się całkowicie Twojemu Sercu, aby Cię kochać i służyć. Amen!

Duchowość Instytutu

Duchowość Instytutu Oblatek Serca Jezusa to duchowość Najświętszego Serca. Ma ona swoje źródło w duchowej orientacji Ludwiki Teresy.

W wieku siedmiu lat, w Boże Narodzenie 1827 roku, przed ubogą, prostą szopką, Ludwika otrzymuje światło Ducha Świętego i pojmuje wzruszającą tajemnicę Boga-dziecka, ubogiego, cierpiącego. Została nią całkowicie przeniknięta i zaczęła Go kochać.

W Boże Narodzenie 1836 roku, gdy miała szesnaście lat, po wyjściu z pasterki, jej przyjaciółka Camille de Berthier szepnęła jej: „Baranek… dziewice idą za Barankiem, dokądkolwiek idzie…”

Światło Ducha Świętego, otrzymane w wieku siedmiu lat, pozwoliło jej dostrzec w tym Jezusie z szopki Baranka, posłanego przez Ojca jako ofiarę przebłagalną za nasze grzechy. Syn posłuszny jest Ojcu z miłości do ludzi. Ta miłość objawia się przez Jego Serce przebite na krzyżu. Ludwika Teresa zrozumiała tę miłość i odpowiedziała na nią poświęceniem się Sercu Jezusa: odpowiedzią miłości na miłość Boga, czyli Ofiarowaniem.

W tym porywie pociąga za sobą inne kobiety, aby poświęciły się życiu tą miłością i świadczyły o niej. Przez swoje zjednoczenie z Chrystusem i zjednoczenie między sobą stają się znakiem królestwa (apostołami i misjonarkami, zdolnymi przemienić podzielony świat).

„Nie pragnę ich inaczej niż jako Apostołów po Pięćdziesiątnicy”. Ludwika Teresa

„Pobożne Zjednoczenie nie ma na celu izolowania się od społeczeństwa… lecz przenikania go”

Módlcie się z nami

Złóż swoją intencję modlitewną

    Wieczny kalendarz